NaPoWriMo/GloPoWriMo 2018 Poem 1 (Tagalog Poetry)

Prompt is to write about secret shame or secret pleasure, and this one is about procrastination.

Bumangon na ang araw
Abot na ng sinag ang mga sulok ng silid
Mulat na ang mga mata
Marahang tumatanaw
Sa maghapong naghihintay
Sa mga gawaing pinatatagal
Sa mga planong nangangalawang
May udyok ang oras na magmadali
Ang mga numero sa kalendaryo’y napapawi
Pati ang utak ay di na mapakali
Pero malambot ang kama
May pahingang nakahahalina
Humahaplos ang kumot
Sumisiping, yumayakap
Malamig din ang hangin
Lulan ay heleng nanunukso
Pwede bang isang minuto pa?
Hindi, isang oras pa pala
O kaya ay maghapon na lang
Tumunganga, magpakatamad
May bukas pa namang laging naghihintay

Advertisements

Habang pauwi at ang isip ay nandun sa kailangan pang gawing trabaho, sumakay ako sa harap ng fx bitbit ang planong ituloy ang paggawa sa mga hindi pa natatapos na trabaho habang nasa byahe. Dalawang pwesto ang babayaran para mas “kumportable” ang pagtatrabaho. Pag-upo ko ay bumungad sa harap ko ang karatula ni manong:

Paunawa: Mahigpit ko pong ipinagbabawal ang pag gamit ng anumang gadget dito sa unahan. Maraming salamat.” 

Okay, madali akong kausap, lilipat na lang ako sa likod para makapag trabaho. Pero bago ko pa masabi na lilipat ako sa likod, biglang pumasok sa isip ko ang salitang HAPPENSTANCE. Kaya inulit ko ang litanya sa isip ko: Okay, madali lang akong kausap, hindi ako gagamit ng cellphone. 

Lulubog ako sa sandaling ito na hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin. 

Haharapin ko kung ano man ang naghihintay. 

Gigising ako sa malalim na pagkakatulog at hahayaan kong maramdaman lang ang pagkakataong ito.

Mabubuhay ako sa sandaling ito. 

The morning kissed me
A lovely view, my soul can’t froget
Dead leaves slowly falling 
Gracefully dancing to their death
Invisible waves they make with the air
Falling to the ground 
Against the warm soft rays 
The soothing beauty of the morning sun

The moment sings again
The air has its voice 
As the trees sway
Friction creates a melody
As the leaves brush with each other
Their brown, golden bodies
Sing to me more

I want to capture
This ancient beauty 
Store it in this flat metal
But your beauty
So grand, wide
No manmade will ever contain

I’ll just be me, myself
Like the early men who lived
Immersed in this moment
Sitting and watching you 
A wonder and mystery

© Kristel Rose and http://www.kristelrose.wordpress.com, 2017.

Bibig na nakatikom
Wala namang busal
Nagpipigil
Nanggigigil
Susuka ng mga ugong
Masangsang na mga salita
Lahat ipupukol
Sentro sa gitna
Sa diwa ng pagkatao

Pero bibig ay tikom
Walang busal
Walang takip
May boses
Hindi marinig
Dahil bibig ay tikom
Bawat letrang niluwal ay sukat
Sa itinurong tama at dapat

© Kristel Rose and http://www.kristelrose.wordpress.com, 2017.

​Fetch me a bucket of stories
And shower me with every kind of tales
Which all the pores of my skin will sip
They will be buried in the core of my bones
I will be moved as my whole being shivers
Until I can no longer breathe
And you will just watch me with two wide eyes
As my earthly body explodes
Turning into an endless ocean of stardust
Where you can drown and be one with me

© Kristel Rose and http://www.kristelrose.wordpress.com, 2017.

NaPoWriMo/GloPoWriMo Entry #7

Lying flat on the concrete floor
With all your dreams scattered around
Like glitters that sparkle from afar
You live around them
You shine with them
But then you just lay flat
You are not even your dream yet
Not even a bit of it yet
And just went on
Lying on the concrete floor

© Kristel Rose and http://www.kristelrose.wordpress.com, 2017.